Odamda kaldım bugünde. Gereğinden fazla uydum. 10:30 da kalktım. 12:00 da tekrar yattım 02:00 da kalktım 05:45 te yattım 06:40 ta falan tekrar kalktım. Başım ağrıdı uyumaktan. Saat ikideki uykuda rüyalanma yaşadım. Çok gerçekçiydi. Gerçeğini bilmiyorum bu arada. Bir iki dizi falan izledim. Az biraz ders çalıştım. Böyle yani boş geçti yine.
Kendimi yorgun hissetmiyorum ama fazla uyumaktan dolayı uykulu gibi halsizlik gibi çok tuhaf bir his var içimde. uyku sorunumu çözmek için yatış saatimi 12:00 a çekeceğim. Ama ben gece 04' te ancak uyuduğum için yarını uykusuz geçirmeliyim. Ya da kendimi çok yormalıyım ki yatınca uyuyabileyim. Bir de odadaki çocuklar sessiz olursa.
Ya sürekli şikayet eden biriyim ama benden kötü durumda insanlar da var. Onları da görmek gerek. İnsanın haline şükretmesi gerek. Yanlış anlamayın şükretmek mevcut durumdan memnun olmak değildir. Daha iyi yaşam şartları için mücadele etmek gerek. Şükür bir teşekkürdür. Elinde olanın farkına varmaktır. Örneğin sağlığım yerinde, tamamen parasız değilim, akşamları kafamı sokacak bir yurdum var, derdimi anlatabileceğim sizler varsınız, bir ülkem var, aklım var, ayakkabım var. Aslında var olanları sayınca kişi ne kadar çok şeye sahip olduğunu anlayabiliyor.
Gözüme çirkin görünen bir kız şimdilerde güzel görünmeye başladı. Güzel görünenlerde çirkin görünmeye başladı, güzellik algım değişiyor mu ne. Normal olarak kişi yaşlandıkça güzellik algısı değişir. Örneğin 14 yaşındayken 13 yaşındaki bir kızı güzel(cinsel çekicilik anlamında) görebilirken 25 yaşında 13 yaşındaki bir kız çocuğunu öyle görmezsiniz. Tabi sübyancı bir sapık değilseniz. Bu sadece yaş örneği ile sınırlı değildir. Yaşadığın çevreyi değiştirmenden tutta parasal durumuna kadar bir çok etken vardır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder