Bu yazıda hayatta hangi noktada olduğuma değineceğim. Bu yazıyı okuyun ki doğru bir şekilde takdir edebilin. Ben 23 yaşına gelmiş bir üniversite öğrencisiyim. Mühendislik okuyorum. 5 yıldır okuldayım ve daha da okul bitmeyecek. Yaklaşık iki yıl önce babam öldü zaten bok gibi olan yaşamım iyice boka sardı. Hayatta ne bir lezzet ne bir amaç kaldı artık. Çok defa günlerce kendime ben kimim? Diye soruyorum. Ben kimim, kim olmak istiyorum, ne olmak istiyorum gibi cevaplayamadığım bir çok soru.
Asosyalim kısmen sosyal olmak isteyen bir asosyal. İki çift kelime sohbet edemem çoğu kişi ile. Bir kızın yanında zaten oturamam bile bırak konuşmayı. Çevrende gördüğün yüz kişiden doksan dokuzundan daha ezik biriyim. Derslerimin çoğu bok gibi okula bile gitmeyi bıraktım. Param yok ailemin de pek parası yok. Kime ailem demeliyim onu bile bilmiyorum. Babam gideli ailemi de sorguluyorum. Devlet yurdunda takılıyorum şimdilik. Bu sene son senem çıkacağım. Hayata atılacağım. Çıkana kadar kendimi değiştirmem şart... Uff kafamın içinde sanki kapağı açık unutulmuş bali var amk.
Uyku düzenim bok gibi öğlen falan anca kalkarım yataktan, kendime gelmem dört-beş saat sürer. Kilo aldım fazladan otura otura. Gün boyu da pek bir şey yapmam. Kendime daha rahat acıyabileceğim müzikler eşliğinde hüznümü yaşarım. Şu an bu akşam ölürüm(murat kekilli) dinliyorum mesela. Hayattan zevk almıyorum moruk zevk alamıyorum amaçsızım, hedeflerim bir bir yok oldular. Hiç bir rüzgar beni doğru limana götüremiyor çünkü hangi limana gitmem gerektiğini bilmiyorum.
Neyse ara ara bahsederim kendimden bu burada bitsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder